فارسی
Diquat dichloride 42% TK یک کنسانتره فنی است که به عنوان ورودی برای فرمولاسیون پایین دست و کارهای ثبت استفاده می شود. سازنده ای که این ماده را ارزیابی می کند باید بیشتر از سنجش اسمی را ارزیابی کند. هویت نمک، ضد یون، کیفیت آب، مشخصات ناخالصی، روش تحلیلی، بسته بندی، و مسیر فرمولاسیون مورد نظر، همگی بر اینکه یک دسته می تواند به سمت توسعه حرکت کند یا خیر، تأثیر می گذارد. این چک لیست فرمولاسیون دیکوات دی کلراید 42% TK آن تصمیمات را به ترتیبی سازماندهی می‌کند که می‌تواند برای تهیه، کنترل کیفیت، و بررسی نظارتی مستند شود.
اولین کنترل هویت است. دیکوات معمولاً به عنوان نمک دی برومید یا دی کلرید عرضه می شود و این دو شکل نباید به عنوان توضیحات خرید قابل تعویض در نظر گرفته شوند. یک مشخصات به نام شیمیایی کامل، مرجع CAS، شکل مولکولی، پایه نیمه فعال و اساس غلظت اعلام شده نیاز دارد. صفحه محصول رد سان دیکوات دی‌کلراید را جدا از سایر محصولات دیکوات شناسایی می‌کند. یک فایل منبع باید آن مدرک هویتی را با نقل قول و CoA حفظ کند.
'42% TK' نیاز به توضیح دارد. TK در تجارت بین المللی آفت کش ها برای توصیف کنسانتره فنی یا مواد فنی ارائه شده برای فرمولاسیون بیشتر استفاده می شود. این درصد ممکن است بر اساس محصول، یون فعال یا بخش فعال بسته به مشخصات و حوزه قضایی بیان شود. بنابراین یک خریدار به بیانیه کتبی مبنای سنجش نیاز دارد. یک عدد بدون مبنای اعلام شده می تواند اختلاف آشکاری بین اسناد تامین کننده و پرونده ثبت ایجاد کند. برنامه ریزی شده دیکوات دی کلراید 42% مشخصات TK باید این اساس را در هر سند کنترل شده حفظ کند.
· نام شیمیایی، شکل نمک، مرجع CAS و فرمول مولکولی استفاده شده توسط تامین کننده را ثبت کنید.
· بیان کنید که آیا اعلامیه 42 درصد w/w است یا خیر و محاسبه نیمه فعال را مشخص کنید.
· هویت روی CoA، SDS، پیش نویس برچسب، اسناد واردات و پرونده ثبت را مطابقت دهید.
· نیاز به تأیید اینکه مواد نقل شده دیکوات دیبرومید یا کنسانتره مخلوط نیست.
یک مشخصات مفید هویت، محتوا، خواص فیزیکی، ناخالصی ها و عملکرد ذخیره سازی را از هم جدا می کند. سنجش مهم است، اما به خودی خود مناسب بودن فرمول را تعیین نمی کند. مشخصات باید روش تحلیلی، واحدهای گزارش دهی، نقطه نمونه برداری، معیارهای پذیرش و رفتار نتایج زیر حد گزارش دهی را مشخص کند. در مواردی که یک روش اختصاصی است، تامین کننده باید اطلاعات روش کافی را برای آزمایشگاه دریافت کننده برای تأیید انتخاب پذیری و تکرارپذیری ارائه دهد.
توصیف فیزیکی نیز می تواند مربوط به جابجایی باشد. کنسانتره فنی ممکن است ظاهر، چگالی یا چگالی نسبی، pH، محتوای آب و رفتار حلالیت مشخصی داشته باشد. محدودیت های دقیق باید از مشخصات توافق شده و استاندارد مرجع قابل اجرا باشد. آنها نباید از نمک دیکوات متفاوت کپی شوند. یک تولید کننده می تواند به جای تکیه بر یک مقدار معمولی، داده های نماینده را در کل لات های تجاری درخواست کند.
مشخصات آفت کش FAO/WHO چارچوبی را برای ارزیابی محصولات آفت کش ارائه می دهد، اما یک چارچوب عمومی به طور خودکار یک مشخصات ثبت محصول در هر بازار را تشکیل نمی دهد. مرجع ثبت، برچسب تایید شده و استاندارد کیفیت محلی همچنان در حال کنترل هستند. این تمایز زمانی مهم است که یک کنسانتره فنی از بیش از یک محصول فرموله شده پشتیبانی کند.
هر لات باید دارای گواهی تجزیه و تحلیل باشد که نتیجه را به شماره دسته، تاریخ ساخت، تاریخ نمونه، تاریخ آزمایش و آزمایشگاه یا واحد کیفیت مرتبط می کند. سند باید مرجع روش و واحدهای سنجش و ناخالصی های مربوطه را نشان دهد. CoA که فقط 'مجوز' را فهرست می کند شواهد محدودی برای پرونده ثبت یا ممیزی صلاحیت تامین کننده ارائه می دهد.
کنترل تحلیلی معمولاً شامل یک بررسی هویت و یک سنجش کمی مناسب برای نمک و ماتریس است. بسته به مشخصات توافق شده، کنترل های اضافی می تواند شامل آب، pH، چگالی، مواد نامحلول و ناخالصی های شناسایی شده یا کل باشد. آزمایشگاه دریافت کننده باید بررسی کند که این روش دیکوات دی کلرید را از محصولات تخریب احتمالی، ترکیبات چهارتایی مرتبط و سهم ضد یون متمایز می‌کند. سوابق انتقال روش، کروماتوگرام ها یا طیف ها، قابلیت ردیابی استاندارد مرجع، و معیارهای مناسب بودن سیستم، نتیجه را قابل دفاع تر می کند.
1. بررسی سند: CoA، SDS، مشخصات خرید و اصطلاحات برچسب را مقایسه کنید.
2. تأیید هویت: از یک رویکرد هویت متعامد در جایی که ارزیابی ریسک به آن نیاز دارد استفاده کنید.
3. تأیید سنجش: تعداد مشخصی از لات های ورودی را با استفاده از روش تأیید شده یا تأیید شده آزمایش کنید.
4. بررسی ناخالصی: ناخالصی های گزارش شده را با داده های ثبت و ارزیابی سم شناسی مقایسه کنید.
5. کنترل روند: به جای پذیرش تعداد زیادی بدون سابقه، نتایج را در طول زمان بررسی کنید.
نمونه برداری باید نشان دهنده محموله باشد. ظروف مهر و موم شده، نگهداری نمونه ها، سوابق زنجیره ای نگهداری، و معیارهای تعیین شده رهاسازی قرنطینه، خطر پوشاندن یک نمونه منطبق بر تعداد غیریکنواخت را کاهش می دهد.
فرآیند پایین دستی تعیین می کند که کدام ویژگی های TK بیشترین اهمیت را دارند. یک کنسانتره محلول مبتنی بر آب به انحلال قابل پیش بینی، کف کردن قابل کنترل و سازگاری با فرمول های کمکی نیاز دارد. سازنده ای که نوع فرمول متفاوتی را ارزیابی می کند باید ارزیابی کند که آیا مواد فنی باقیمانده های نامحلول، گرمای بیش از حد، تغییرات ویسکوزیته یا تلفات فیلتراسیون ایجاد می کند یا خیر. اینها سؤالات توسعه هستند، نه فرضیاتی که تنها از طریق سنجش می توان به آنها پاسخ داد.
آزمایشات در مقیاس کوچک باید از آب فرآیندی نماینده و ترتیب اضافه کردن مورد نظر استفاده کنند. این مطالعه می تواند زمان انحلال، ظاهر، رانش pH، تشکیل رسوب یا رسوب، کف، فشار دیفرانسیل فیلتر و سازگاری ظرف را ثبت کند. رکورد باید مقدار مورد استفاده، محدوده دما، انرژی اختلاط و زمان نگهداری را مشخص کند. چنین داده هایی به تمایز یک مسئله مواد خام از یک مشکل تجهیزات یا فرآیند کمک می کند.
آزمایش پایداری فرمولاسیون باید شرایط نگهداری و دوره مورد نیاز ثبت هدف را پوشش دهد. مطالعات تسریع شده می تواند از تصمیمات توسعه پشتیبانی کند، در حالی که ممکن است برای ادعای ماندگاری نهایی به داده های زمان واقعی نیاز باشد. تعامل بسته شدن ظروف، قرار گرفتن در معرض نور، خطر یخ زدگی و ذوب شدن، و فضای بالای سر باید در صورت لزوم در نظر گرفته شود. نتیجه باید یک مشخصات انتشار تعریف شده برای محصول فرموله شده باشد، نه یک فرض پشتیبانی نشده که همه لات های TK 42٪ یکسان رفتار می کنند.
برای جابجایی ایمن، SDS و کنترل‌های شغلی محلی بر عملیات نظارت دارند. محصولات Diquat در سراسر حوزه های قضایی به طور متفاوتی تنظیم می شوند، و رسیدگی به مواد فنی جایگزین انطباق با برچسب، کنترل های مهندسی، یا آموزش کارگران نمی شود.
مقامات ثبت عموماً به پیوندی منسجم بین مواد فنی، منبع تولید، محصول فرموله شده، موارد استفاده مورد نظر، روش های تحلیلی، داده های سم شناسی یا اکوتوکسیکولوژی و برچسب پیشنهادی نیاز دارند. این پرونده باید محل تولید و اطلاعات فرآیند حیاتی مورد نیاز حوزه قضایی مربوطه را مشخص کند. تغییر در منبع، شکل نمک، مشخصات ناخالصی، یا مسیر تولید می‌تواند یک ارزیابی شکاف داده یا نیاز به کنترل تغییر را آغاز کند.
تیم نظارتی باید قبل از اولین کمپین واردات یا فرمولاسیون، هر سند را به یک بخش پرونده ترسیم کند. کنترل‌های معمولی شامل مشخصات، تجزیه و تحلیل دسته‌ای، داده‌های کیفی پنج دسته یا معادل آن در صورت لزوم، توضیحات تولید، مشخصات ناخالصی، SDS، اطلاعات بسته‌بندی، داده‌های پایداری و گواهی‌های درخواست شده توسط مقام مقصد است. لیست دقیق بسته به کشور و نوع محصول متفاوت است. الزامات محلی فعلی باید قبل از ارسال بررسی شود.
برچسب نباید متضمن موارد استفاده، نرخ، محصول یا اظهارات ایمنی باشد که در ثبت تایید شده وجود ندارد. برای استفاده‌های محدود یا کنترل‌شده، سازنده باید مجوزهای واردات، توزیع مجاز، الزامات ذخیره‌سازی و مقررات اعمال‌کننده را در بازار هدف تأیید کند. وضعیت نظارتی و کنترل‌های برچسب محصول باید به‌جای استنباط از قیمت عرضه‌کننده، به‌طور مستقل بررسی شوند.
بسته بندی باید کنسانتره را از نشت، آلودگی و قرار گرفتن در معرض غیرقابل قبول در حین نگهداری و حمل و نقل محافظت کند. در قرارداد تامین باید نوع کانتینر، پر شدن اسمی، بسته شدن، شواهد دستکاری، پالت‌سازی و علامت‌های مورد نیاز ذکر شود. SDS و طبقه بندی حمل و نقل ارائه شده برای محصول واقعی باید توسط پرسنل لجستیک واجد شرایط بررسی شود. طبقه بندی را نباید تنها از روی نام ماده فعال حدس زد.
تیم های تدارکات و کیفیت باید در مورد دوره های اطلاع رسانی تغییرات در مواد خام، محل تولید، فرآیند، روش تحلیلی، ظرف یا مشخصات به توافق برسند. یک بند کنترل تغییر به فرمول‌ساز اجازه می‌دهد ارزیابی کند که آیا داده‌های مقایسه‌ای جدید، داده‌های پایداری یا اطلاع‌رسانی نظارتی مورد نیاز است یا خیر. اگر یک دسته فرموله شده رنگ، رسوب، نتیجه سنجش یا روند پایداری غیرمنتظره ای را نشان دهد، نگهداری نمونه ها و روش های شکایت قابلیت ردیابی را فراهم می کند.
صلاحیت تامین کننده باید شواهد فنی را با شواهد عملیاتی ترکیب کند. دامنه ممیزی می تواند شامل مالکیت سیستم کیفیت، قابلیت آزمایشگاهی، قابلیت ردیابی دسته ای، رسیدگی به انحراف، بررسی شکایت، تداوم کسب و کار و کنترل اسناد باشد. هنگامی که ثبت به داده های منبع خاص بستگی دارد، قیمت پایین، نمایه ناخالصی ناقص یا زنجیره تامین ناپایدار را جبران نمی کند.
یک تصمیم آزادسازی عملی از سه نتیجه استفاده می‌کند: تأیید، تأیید مشروط، یا رد شده. وضعیت تأیید نیاز به هویت، مشخصات، CoA، تأیید ورودی و تناسب پرونده دارد. تأیید مشروط می‌تواند یک بخش توسعه را پوشش دهد در حالی که یک مورد انتقال روش یا پایداری باز است. رد زمانی مناسب است که هویت نمک نامشخص باشد، مبنای سنجش قابل تطبیق نباشد، داده های حیاتی وجود نداشته باشند، یا SDS و اسناد حمل و نقل ناسازگار باشند.
چک لیست تصمیم گیری زیر را می توان در فایل خرید نگهداری کرد:
آیا این ماده به جای نمک دیگری، دیکوات دی‌کلرید است؟
· آیا '42%' با یک روش محاسباتی و تحلیلی مستند تعریف شده است؟
· آیا CoA شامل قابلیت ردیابی دسته ای، سنجش، ناخالصی ها و مراجع روش است؟
· آیا آزمایشگاه دریافت کننده لات های نمایندگی را تایید کرده است؟
· آیا مسیر فرمولاسیون مورد نظر از غربالگری سازگاری و پایداری عبور کرده است؟
· آیا منبع با طرح ثبت نام و کنترل تغییر مقصد مطابقت دارد؟
· آیا کنترل های بسته بندی، SDS، حمل و نقل و ذخیره سازی برای حمل و نقل کامل شده است؟
TK به طور کلی به یک کنسانتره فنی یا ماده فنی در نظر گرفته شده برای فرمولاسیون بیشتر اشاره دارد. تعریف دقیق و مبنای تمرکز باید در مشخصات تجاری ذکر شود و با اصطلاحات مرجع مقصد بررسی شود.
هیچ تعویض خودکار مناسب نیست. هویت نمک، مبنای سنجش، مشخصات ناخالصی، رفتار فرمولاسیون، داده‌های ثبت و وضعیت برچسب باید جداگانه ارزیابی شوند.
هویت، سنجش با روش و واحدها، ناخالصی های مربوطه، قابلیت ردیابی دسته ای، توضیحات فیزیکی و مجوز آزمایشگاهی موارد اصلی هستند. آزمایش های اضافی به مشخصات توافق شده و مسیر فرمولاسیون بستگی دارد.
نه. مشخصات FAO/WHO از ارزیابی کیفیت پشتیبانی می‌کند، در حالی که ثبت به حوزه قضایی خاص باقی می‌ماند و به پرونده کامل، موارد استفاده تایید شده، ارزیابی خطر و الزامات برچسب محلی بستگی دارد.
منبع باید تحت صلاحیت مستند، تأیید ورودی، بررسی کیفیت مقایسه ای، و کنترل تغییر قبل از انتشار تجاری معمول قرار گیرد.
یک برنامه قوی دیکوات دی کلراید 42% TK هویت شیمیایی را به کنترل تحلیلی، عملکرد فرمولاسیون، شواهد ثبت نام، تدارکات و حاکمیت تامین کننده پیوند می دهد. تولیدکنندگانی که هر پیوند را مستند می‌کنند، می‌توانند یک تصمیم قابل دفاع برای انتشار بگیرند و در طول فرمول‌بندی یا ثبت‌نام، دوباره کاری قابل اجتناب را کاهش دهند. خورشید سرخ اطلاعات فنی مواد دیکوات دی‌کلراید می‌تواند به‌عنوان نقطه شروعی برای بررسی فنی خاص منبع باشد، در حالی که مشخصات نهایی و تصمیم‌گیری‌های قانونی همچنان مشمول الزامات بازار قابل اجرا هستند.
